وارڤین: چالاكوانی بواری ژنان (مەهین شوكروڵڵاپور) خەڵكی شاری سنەی رۆژهەڵاتی كوردستانەو ئێستا لە پاریس دەژی، ئەو ماوەی چەندین ساڵە لە بواری یەكسانی رەگەزیدا كار دەكات لەدیمانەیەكی تایبەت بە (وارڤین) ئەو باس لەرەوشی ژنانی كوردی خۆرهەڵات لەناو ئۆردوگاكانی حزبەكاندا دەكات و وێڕای شیكردنەوەی رەوشەكە، رەخنەی جدی لە سەركردایەتی حزبەكان دەگرێت و پێی وایە پێویستە سەركردایەتی حزبەكان بەجۆرێك فێمینیست بن تاوەكو بتوانن مافەكانی ژنان بپارێزن و لەبارەی كوژرانی یەڵدا ئەو ژنەی لەكەمپی بازیان بەدەستی هاوسەرەكەی كوژرا رەخنە لەبەیاننامەكەی سەركردایەتی كۆمەڵەی شۆڕشگێڕی زەحمەتكێشان دەگرێت. وارڤین: رەوشی ژنان لە ناو حزبەكانی رۆژهەڵاتی كوردستاندا چۆنە، مەبەست ئەوەیە، كە ئایا ژنان دەتوانن پێگە بەرزەكانی ناو حزب بەدەست بێنن؟ مەهین شوكروڵڵاپور: هەروەك دەزانن روانین بۆ ژنان لەهەموو جیهان لەگۆڕاندایە، ئازادی و یەكسانی بۆ ژنان یەكێك لە فاكتەرەكانی پێشكەوتنی وڵاتانە لەجیهانی مودێرندا و نیشانەی كۆمەڵگەی مودێرن و پێشكەوتووە. وەك دەزانن، حزبە كوردستانیەكان كە بەگشتی بە پێڕەو و پرۆگرامێكی پێشكەوتوو بۆ گەیشتن بەسیستمێكی یەكسانیخوازو پێشكەوتوو، گەیشتن بە كۆمەڵگەیەكی دوور لە ستەم خەبات دەكەن. بەداخەوە ئەگەرچی هەموو ئەوانە لە بەرنامەیاندا گونجێندراوە، بەڵام هێشتا نەیانتوانیوە بە تەواوی لە ئۆردووگاكانیاندا پەیڕەوی بكەن، كە كۆمەڵگەیەكی زۆر بچووكترو بەدەستەوەترە بۆ كۆنترۆڵكردن. چونكە ژنان بۆ گەیشتن بە پلەكانی سەرەوەتر دەبێ چەند هێندەی پیاوان هەوڵبدەن و ئەمە خۆی دەبێتە هۆی گەلێك گرفت. هەر لەمبارەیەوە ئەگەر سەیرێكی رابردووش بكەین، بە ئاشكرا ئەمە لەخەباتی پێشمەرگانەشدا دەبینین، ژنان بەوپەڕی فیداكارییەوە بەشدارییان تێدا كردووە. ژنێك بۆ گەیشتن بە پلە بەرزەكانی حزبێك دەبێ رێگەیەكی زۆر ببڕێت بۆ ئەوەی بیسەلمێنێت شیاوی ئەو پێگەیەیە. ئەمە لەحاڵێكدا بوو، كە بۆ پیاوان وانەبوو. بەرەنگاربوونەوەی بیروباوەڕی دواكەوتووانەی ناو كۆمەڵگە، كەراستەوخۆ كاریگەری لەسەر پەیوەندییەكانی ناو حزبەكانیش هەیە، هەروەها لەمپەرەكانی ناو حزبەكان، بەشێوەی جۆراوجۆر دێنە سەر رێی ژنان. ئەگەرچی ئێستاش دۆخی یەكسانی لەئارادا نییە، بەڵام لەگەڵ ئەوەش پێموایە هەر ئەم دۆخەی ئێستا بەرهەمی ژنان و پیاوانی ئازادیخواز بوو، كە بەرچاوتەنگی پیاوسالارانەی شكاندو هەلومەرجەكەی گونجاوتر كرد. مەسەلەی سەرەكی لەناو حزبە كوردییەكاندا ئەوەیە، ژنانی سەربەخۆو كارامە بۆ گەیشتن بە پلە بەرزەكانی حزب، دەبێ لە زۆر فیلتەر تێپەڕن بۆ ئەوەی بیسەلمێنن شیاوی ئەو جێگەیەن. ئەمە لەكاتێكدایە، ئەم دۆخە بۆ ئەو ژنانە نابینرێت، كە بەجۆرێك لە جۆرەكان لەگەڵ پیاوانی سەرەوەی حزب پەیوەندییان هەیە، هەڵبەت نابێ بڵێین (100%)، بەڵام هەیە. ئەمەش یەكێك لە كولتوورە هەڵەكانە و تائێستاش بەرهەم دێتەوە. وارڤین: لەمپەرەكانی بەردەم پێشكەوتنی ژنانی ناو حزبێكی وەك كۆمەڵە چین؟ بە هەموو باڵەكانیەوە؟ مەهین شوكروڵڵاپور: (كۆمەڵە) یەكەمین حزبە، ژنانی لەهەموو بوارەكانی چالاكی ناو كۆمەڵگەدا رێكخست و تابۆیەكی شكاند، ساڵانێكی زۆر بەمەیدانێكی پیاوانە دەژمێردراو ئەمەی لەمێژووی خەباتدا تۆماركرد. ئەگەرچی ئەوكاتیش گەلێك كێشەوگرفت لەسەر رێی ژنان هەبوو، لەم باسەدا جێی نابێتەوە. گرفتی سەرەكیی ژنان هەروەك پێشتر باسمكرد، بوونی پەردەیەكی نەبینراوە بەسەر ئۆردوگاكاندا. واتە ئەگەرچی پێڕەو و پرۆگرامی هەموو حزبەكان رێز لەیەكسانی ژنان دەگرێت وەك مرۆڤ، بەڵام بەكردەوە ئەمە زۆر بە دەگمەن رەچاو دەكرێت. ئەم هزرە هەڵقوڵاوی كولتووری كۆمەڵگەیە بۆ ئەوەی ژنان بۆ گەیشتن بە پلەكانی سەرەوەی حزب بەمجۆرە كارامەیی خۆیان بسەلمێنن. بەڵام ئێمە داوایان لێدەكەین، وەك رێكخراوێكی پێشكەوتوو دەرفەتی ئەوە بخوڵقێنن، كە ژنان بەبێ دڵەڕاوكێ و بە بیرێكی ئاسوودەوە خۆیان پەروەردە بكەن و ئەو هەلومەرجە بە پرۆگرام و پلانێكی تۆكمە لەلایەن حزبەكەوە رەچاو بكرێت. لەم بەستێنەدا ژنان دەبێ سەرەتا لەگەڵ هزری پیاوسالاری ناو حزبەكان بەرەنگار ببنەوە كە بەرهەمی كولتووری رابردووەو بەردەوام بەرهەمدێتەوە. كۆمەڵگەی ئۆردوگانشین، كۆمەڵگەیەكی داخراوە، دەتوانین بە كۆمەڵگەیەكی گەورەتر لە بنەماڵەی بچوێنیین، كە بەردەوام بە هاتنی كەسانی نوێی هەڵگری كولتووری دواكەوتووانە، بەرهەمدێتەوە. لەزۆربەی ئۆردوگاكاندا ماوەی پەروەردەكردنی پێشمەرگە لە 3 مانگ تێپەڕناكات. ئەمە خۆی یەكێكە لەبوارەكانی بەرهەمهێنانەوەی ئەو كولتوورە. وێڕای ئەوەی، بەرپرسەكان سەرەڕای ئەوەی بڕوایان بەپرۆگرامەكەیان هەیە، بەڵام هێشتا پێگەی راستەقینە بۆ ژنان بە رەسمی ناناسن و ئەم بۆچوونە بەردەوام دووبارە دەبێتەوە. وارڤین: بەڕای ئێوە كۆمەڵە چۆن دەڕوانێتە پرسی ژن؟ یان باشترە وردتری بكەینەوە سەركردایەتی ئێستای ئەو كۆمەڵەیەی كە ئەو ژنەی تێدا بووەتە قوربانی چۆن دەڕوانێتە پرسی ژن؟ مەهین شوكروڵڵاپور: كۆمەڵە رەوتێكی كۆمەڵایەتییە، باش یان خراپ كاریگەری نەریت و كولتووری دواكەوتووی كۆمەڵگەی لەسەرە. سەرەڕای ئەوەی ژنان بەردەوام لەحزبدا هەبوون و بەشێك لەهێزی حاشاهەڵنەگری حزب بوون، بەڵام سەركردایەتی حزب نەیتوانیوە بەشێوەی دروست ژنان لە ناو حزبەكەدا جێ بكاتەوەو بیكاتە بەشێك لە هێزی سەرەكی و نەشاراوەی خۆی. بوونی ژنان لە كۆمەڵەدا گیروگرفتی تایبەتی خۆیشی بووە. لەمپەریان لەسەر رێ بووەو نەیانتوانیوە بەتایبەت لە سەركردایەتیدا جێی خۆیان بكەنەوە. بەبڕوای من سەركردایەتی هەر حزبێك كە خۆی بە داكۆكیكاری ژنان دەزانێت، دەبێ لە رووی تیۆری و كردەوە بەچەشنێك فمینیست بێت تا بتوانێت رۆڵی ژنان لە ناو حزبەكەیدا بەرجەستە بكات. هەڵبەت نابێ ئەوەش بشارینەوە، جیا لە هەموو ئەم گرفتانە، لە كۆمەڵگەی كوردستاندا ژنان بە هەوڵ و تێكۆشانی بێوچان توانیویانە لە كۆمەڵگەیەكی نەریتیی وەك كوردستان جێگە و پێگەیەك بۆ خۆیان دەستەبەر بكەن و ئەمە خۆی بەرهەمی چالاكی لە هەموو بوارەكانەو یەكێكە لە دەستكەوتە گەورەكان. هەڵبەت پێموایە ئەمە دەگەڕێتەوە بۆ توانایی ئەو ژنانەی، جیا لەوەی لەهەر حزبێكدا ئەندامن، دەگەڕێتەوە بۆ سەربەخۆییان لەناو حزبەكەدا. ژنان دەبێ لە هەموو هەلومەرجێكدا سەربەخۆ بن، چونكە بانگەشە بۆ هزری فێمینیستی ئەركێكی قورس و پێویستە لەسەر هەموومان. ئەمە تەنیا كەوتووەتە سەر شانی ئەو ژنانەی، كە لەحزبەكاندا ئەندامن، بەڵام نابێ رۆڵی پیاوانی یەكسانیخوازیش لە لادانی لەمپەرەكان و بەرزبوونەوەی پێگەی ژنان لە كوردستان و بەتایبەت لەریزەكانی كۆمەڵەدا لەبەرچاو نەگرین. وارڤین: وەك ژنێك كە لە دوور و نزیكەوە لە خەباتی پارتەكانی رۆژهەڵاتی كوردستان بە تایبەت كۆمەڵە ئاگاداری. رەوشی ژیانی ژنان لەناو كەمپەكانی كۆمەڵەدا چۆن دەبینیت؟ مەهین شوكروڵڵاپور: دەبێ ئەوە روون بكەمەوە لێرەدا، لەگەڵ ئەوە نیم وشەی (كەمپ) لەجیاتی (ئۆردووگا) بوترێت، چونكە ئۆردووگای حزب جێگەیەكە كە ژنان و پیاوان تێیدا خەرێكی كاری شۆڕشگێڕانەن. بەڵام نابێ بیشارینەوە كە كولتوور و دابونەریتی دواكەوتوو كە لەدنیای ئێمەدا بەردەوام دەبینرێت، كولتووری خێڵەكی و دەرەبەگایەتی (هەژاری كولتووری، نەخوێندەواری و كەم خوێندەواری، هەژاری ئابووری، لەمپەری كۆمەڵایەتی، دابونەریتی هەڵە) دژە ژن بوونی كردووەتە یەكێك لە توندوتیژییە هەرە بەرچاوەكان لە كۆمەڵگە نەریتیەكان و جیهانی سێهەمدا، ئۆردوگاكانیش لەم یاسایە بەدەر نین. ئاشكرایە ژنان لە ئۆردووگاكاندا گەلێك كێشەو گرفتیان هەیە. هەر لە دواكەوتوویی هەتا دژایەتی و لەمپەرە ناوخۆییەكانی حزب و زۆر كەموكورتیی دیكە، هەم وەك ژن و هەم وەك پێشمەرگە بەرۆكی بە ژنان گرتووە. ئەو سیستمەی لە ئۆردوگاكاندا پەیڕەو دەكرێت، سیستمێكی مودێرن و داڕێژراو نییە بۆ رەخساندنی كەشی یەكسانی و هێشتا نەیتوانیوە بە داڕشتنی بەرنامەیەك بۆ پەروەردە كردنی گونجاو، هەنگاو هەڵگرێت، هەربۆیە ژنان هەروا پلە دوو ماونەتەوەو بە تەواوی سوود لە تواناكانی ئەم بەشە وەرنەگیراوە. بۆ گەیشتن بە یەكسانی پێویستە چ كۆمەڵەو چ حزبە كوردییەكانی دیكەی، كە بڕوایان بە یەكسانی ژنان هەیە، بەرنامەی پەروەردەیی بەردەوام دابڕێژن لەپێناو چارەسەر كردنی گرفتەكانی سەر رێی ژنان و هەموو حزب. خەباتێكی شێلگیر پەیڕەو بكەن. بەداخەوە بینیمان هەڵوێستی ژنان سەبارەت بەو كارەساتەی لەو ئۆردوگایە روویدا، باش نەبوو، ئەو هەڵوێستە شۆڕشگێڕانەو فمینیستییەمان نەبینی، كە چاوەڕوان دەكرا. هەر بەرپرسە ژنەكان لەجیاتی بەرەنگار بوونەوە لەگەڵ ئەم رووداوە، هەوڵیاندا دایپۆشن. هەڵوێستی ژنانی پێشەنگ و بەرپرس لە ناو حزبەكاندا لەمەڕ ئەم چەشنە رووداوانە، ئەگەری دووبارەبوونەوەیان بە رێژەیەكی زۆر كەمدەكاتەوە. ئەگەر بەرپرسە ژنەكان هەڵوێستی گونجاویان لە هەمبەر رووداوەكانی ناو حزبەكاندا هەبێت، رووداوی وا نابینینەوەو یان بە رێژەیەكی زۆر كەم دەردەكەوێت و ئەمە بۆ هەموو ئۆردووگاكانی حزبەكان پێویستە. وارڤین: ئۆردوگانشینی تا چ رادەیەك كاریگەری لەسەر رەوشی ژنانی ناو كۆمەڵە داناوە؟ مەهین شوكروڵڵاپور: ژیانی ئۆردوگا ژیانێكی قورس و ناخۆشەو ئەمە بۆ هەموو ئەو ژن و پیاوانەی كاری حزبی دەكەن تا رادەیەك یەكسانە. ئۆردوگا خۆی بەهۆی دوور بوون لە كۆمەڵگە، سەرچاوەی گرفتەو ئەمە ژن و پیاوی بۆ نییە، بەڵام بەشی ژنان لەم گرفتانە زۆر زیاترە. هەروەك پێشتریش باسم كرد، بیری ژن بوون بەگشتی لە ناو حزبەكاندا و روانگەی هەڵە سەبارەت بە یەكسانی لە هەموو پلە حزبیەكاندا و فەزای داخراو بۆ خۆنیشاندانی ژنان، گەلێك لەمپەری لەسەر رێیە، ئەوەش دەگەڕێتەوە بۆ پەروەردەی گونجاو و بەها حزبیەكان. ئەوەشمان لەبیر بێت كە وەك دەڵێن: "ماسی لە دەریادا باش پەروەردە دەبێت نەك لە رووبار". وارڤین: بەگوێرەی ئەو زانیارییانەی، دەست (وارڤین) كەوتوون، لەماوەی چەند ساڵی رابردوودا چەندین ژن لەناو كەمپەكانی كۆمەڵەدا كوژراون. بەڕای تۆ هۆكاری ئەم كوشتنانە چییە، عەقڵیەتی پیاوسالارییە یان هۆكاری دیكەی هەیە؟ مەهین شوكروڵڵاپور: ئەگەر سەیرێكی ناو ئۆردوگاكان بكەین، رۆژانە لەگەڵ توندوتیژیی خێزانی (لە چوارچێوەی ماڵەكاندا دەبینین، هەر ماوەی جارێك ژنێك بە پەرێشانی و بە لێدراوی روو دەكاتە بەرپرسەكان) بەرەوڕووین، بە نموونەوە دەتوانین شیبكەینەوە، بەناوی ئەوەی ئەمە پەیوەندی بە ژیانی تایبەتیی خێزانی هەیە، بەخێرایی و بە توندی بەرەوڕووی نابنەوە. نابێ حاشا لە بوونی ئەو پیاوسالارییە بكەین و لەبەرچاوی نەگرین، كە پەیڕەو دەكرێت. بەڵام كێشە خێزانییەكان، تێنەگەیشتنی دروست لە یەكسانی، هەژاری كولتووری و زۆر شتی دیكە باس بكەین، بەڵام ئۆردوگای كۆمەڵە هیچ دەستەبەرێكی بۆ نییە. هەروەك باسم كرد؛ هەموو ئەو حزبانەو كۆمەڵە بەتایبەت، رەوتێكی كۆمەڵایەتین، هەر لەو كۆمەڵگە دواكەوتووەوە ئەندام و هێز دەگرن. ئەوانەی دێنەناو حزبەكانەوە هەڵگری كولتووری دواكەوتووانەی پیاوسالاری و هەزاران گرفتی دیكەن، بە نەبوونی سیستمێكی دروست لە فێرگەكانی پێشمەرگایەتی (سیستمی سەقەت و پەروەردەی كەم و شینەكردنەوەی پرۆگرامی حزب و كەمتەرخەمی لە ئاست پەروەردە كردنی ئەندامان) كاریگەری زۆری لەسەر ئەم كارەساتە بووەو ناوە ناوە كارەساتی وا دەبینین. بە بڕوای من ئەوە گرنگ نییە، كە ئێمە چەندە كادیر و ئەنداممان بێت. گرنگ چۆنیەتی و ئاستی ئەو ئەندامانەیە، كە نوێنەرایەتی باوەڕەكانمان دەكەن و هەركامەیان دەتوانن كاریگەر بن لەسەر ئەو كۆمەڵگە بچووكەو لەپێناو گەشەو بەهێز بوونی حزبەكەدا یارمەتیدەر بن. وارڤین: بەڕای ئێوە هۆكاری كوشتنی ئەو ژنانەی كە لەناو حزبەكانی رۆژهەڵاتدا و لە ئۆردوگاكانی باشووری كوردستاندا دەژین بۆچی دەگەڕێتەوە؟ ئایا بە واتای ئەوە نییە، ئەم حزبانە هێشتا نەیانتوانیوە كادیرەكانیان وەك پێویست پەروەردە بكەن كە رێز لە مافی مرۆڤ بگرن، یان هۆكاری دیكەی هەیە؟ مەهین شوكروڵڵاپور: ئەم پرسیارە یەكێك لە سەرەكیترین بابەتەكانە، كە دەبێ لێی وردبینەوە، چونكە بابەتی پەروەردە یەكێك لە بنچینەكانی هەر كۆمەڵگەیەكە، كەرۆڵی دیاریكەری لە بەرزبوونەوەی ئاستی هۆشیاریدا هەیە. من پێموایە بەپێی پێڕەو و پرۆگرامی كۆمەڵە بۆ گەیشتن بە كۆمەڵگەیەكی یەكسان و دوور لە ستەم، كە بناغەی حزبەكەی لەسەر داناوە، دەبوو لە ئۆردوگاكانی خۆیدا رەچاو بكرێت. بۆ ئەوەی لانیكەم نموونەیەكی بچووك بێت لەو كۆمەڵگەیەی، لە سبەینێی كوردستاندا دەیهەوێت. گرفتی سەرەكی لێرە دەردەكەوێت. كۆڵەكەی سەرەكی بۆ گەیشتن بە وەها دۆخێك لە ئۆردوگاكان، بوونی بەرنامەیەكی پەروەردەییە هەر لە سەرەتای هاتنی خوازیارانی پێشمەرگایەتیەوە. ئەم پەروەردەیە دەبێ لە پرۆگرامێكی كردەوەیی و بە بوونی كادیری لێهاتوو لە فێرگەو هەموو شوێنەكانی دیكە رەچاو بكرێت، ئەندامی نوێی تێدایە، ئەم بەردەوام بوونە لەسەر پەروەردە دەبێ بەردەوام تاوتوێ بكرێت و نوێ بكرێتەوە. هەروەك وتم، كۆمەڵە حزبێكە كە پەیوەندی توندوتۆڵی لەگەڵ كۆمەڵگە هەیەو كولتووری پیاوسالاری رووی تێدەكات. تێنەگەیشتن لەم مەسەلە گرنگە لە ناوخۆی حزبدا، دەبێتە هۆی روودانی كارەساتی ناخۆش و قەرەبوو نەكراو، كە ئەنجامەكانی هەموو حزبەكە دەباتە ژێر پرسیارەوە و تەنیا سەركردایەتی لێی بەرپرسە، پێمان خۆش بێت یان نا. وارڤین: كۆمەڵێك نووسەرو رۆشنبیرو چالاكی مەدەنی لەبارەی كوشتنی (یەڵدا)وە بەیاننامەیەكیان دەركردو مەحكومیان كرد، بەڵام كۆمەڵە بەتوندی وەڵامی ئەو بەیاننامەیەی دایەوەو گوتی كە "ئەوانە نەیاری كۆمەڵەن". رات لەوبارەیەوە چییە؟ مەهین شوكروڵڵاپور: (یەڵدا) ئەو ژنەی كە بووە قوربانی توندوتیژی پیاوسالاری، نەك لە كۆمەڵگەی نەریتی و دواكەوتووی كوردستان، كە رۆژانە كوشتنی ژنان بەبیانووی پاراستنی شەرەف و نەریتی دواكەوتووانەی خێڵەكی و دەرەبەگایەتی بەئاسایی دەبینرێت، بەڵكوو لە حزبێكدا دەكوژرێت كە بە بەرنامەو دروشمەكانی، خۆی بە پارێزەری ژنان دەزانێت و هەڵگری دروشمی گۆڕانی كولتووری دژەمرۆیی و دامەزراندنی كۆمەڵگەیەكی دوور لە ستەمە. لەگەڵ رێزم بۆ هەموو حزبەكانی كوردستان، بەڵام ئەم بابەتە جێی چاوپۆشی و كەمتەرخەمی نییە. مەسەلە پاراستنی گیانی یەڵداو یەڵداكانە، كە لەحزبە كوردستانییەكاندا دەژین و كار دەكەن و ئەو حزبانە بە شوێنێكی پارێزراو بۆ خەبات لە دژی هەموو ستەمەكانی سەر ژن لە كۆمەڵگەدا دەزانن. ئێمە ژنان و چالاكانی مافەكانی مرۆڤ چاوەڕوان بووین ئەو حزبە (كۆمەڵەی شۆڕشگێڕی زەحمەتكێشانی كوردستانی ئێران) بە توندی و بەخێرایی ئەم كارەساتە ئیدانە بكات و بە رەخنە گرتن، رووداوەكە وەك خۆی روون بكاتەوە، بەڵام هەڵوێستی بەپەلەی ئەو حزبە، لەجیاتی ئەوەی چاوەڕوانی لێكۆڵینەوەكان بێت، ئەم كارە قیزەونەی پاساو كرد و رایگەیاند ئەم كوشتنە بە ئەنقەست نەبووە. وەڵامی كۆمەڵە بۆ نەیاران، بەرچاوتەنگانە بوو و هاوكات لەجیاتی ئەوەی فەزای دیالۆگ بۆ رەخنەگران بكاتەوە، ئەوانەی بە "دوژمن"ناوبرد. بەیاننامە بەپەلەكەیان لەجیاتی ئەوەی تیشك بخاتە سەر روونكردنەوەی رووداوەكە، بابەتەكەی سڕییەوە و لەدرێژەشدا سووكایەتی بە هەموو چالاكوانان كرد و بە "دوژمن" ناوی هێنان. مەگەر جیا لەوەیە كە ئێوە پارێزەری ژنان و یەڵدان؟ یەڵدا بە ستەم كوژرا و ئێوە لەجیاتی ئەوە داكۆكی لە یەڵدا بكەن (بابەتی سەرەكی) پشتیوانیتان لە بكوژەكە كرد و بەپەلە هەمووانتان دایە بەر پلار، كە هەموومانی تاساند. بەبڕوای من پێداچوونەوەیەكی بنچینەیی بە پەیوەندییە ناوخۆییەكانی حزبەكەدا پێویستە. هەتا بەشێوەیەكی بنچینەیی بەرەوڕووی نەبنەوە ئەگەری دووبارەبوونەوەی (جنایەت – تاوان) و كارەساتی لەوچەشنە هەر لە ئارادایەو ئەم گرفتانە هەر ماوەی جارێك، بەرۆكی یەكێك لە حزبەكان دەگرێت. گیانی ئەو كەسانەی لە ستەمی ئاینی دەسەڵاتی ئێران هەڵاتوون و بە متمانەیان بە حزبە كوردیەكان روو دەكەنە ئۆردوگاكانی ئێوە، بە نرخە. رێز لەو مرۆڤانە بگرن و بۆ پاراستنی بەهای مرۆڤایەتیان هەوڵبدەن. |
mardi 27 décembre 2011
كوژرانی یەڵداكان شیاوی چاوپۆشی نییە
vendredi 11 novembre 2011
بیاد احسان فتاحیان اسطوره مقاومت
20 آبان 1388
دو سال پیش در چنین روزی احسان را از ما گرفتند و انسانی را از جامعه انسانی جدا کردند.
چه کسی باور میکرد احسانمان آن پسر ساده و بی مدعا از شهر بزرگ کرمانشاه این گونه به اسطوره مقاومت کردستان تبدیل شود و نامش در بلندای تاریخ حک شود .
کسانی احسان را میشناختن خوب میدانند که او متظاهر نبود و هر آن چه در توان داشت از کوچکترین کارها تا بزرگترنش را صادقانه و بی آلایش انجام میداد و همیشه با لبخندی که نگاه از درون آرامش داشت همه قهرمانان پوشالی را به سخره می کشید .
احسان نشان داد اعظم آهنین فقط با اعتقاد و توان پولادین چنین راد مردانی میسر خواهد شد .
احسان فتاحیان نشان از نسلی جدید از مبارزات مردم قهرمان کردستان است که سالهای بسیار مایه سر بلندی و آبرو داری کردستان شده اند با مقاومت و استواری نمونه ای شد که نامش را در تاریخ سراسر مقاومت ما ماندگار کرد.
نامت سپیده دمی ست که بر پیشانی آسمان میگذرد
متبرک باد نامت
کردستان سرزمین احسانهاست...
احسان گفته بود که " از مرگ نمیهراسد"
احسان گفته بود که " به استقبال مرگ میرود "
احسان گفته بود که " اگر حاکمان گمان میکنند با اعدام وی مشکل کرد حل خواهد شد در اشتباهند "
احسان فتاحیان (زادهٔ ۱۳۶۰ در کرمانشاه) فعال سیاسی کرد ایرانی و پیشمرگ حزب کومه له بود که بامداد روز چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۳۸۸ در سنندج اعدام شد.
فتاحیان در ۲۹ تیر ۱۳۸۷ در کامیاران دستگیر شد. دادگاه انقلاب اسلامی سنندج وی را به اتهام عضویت در حزب کومه له و تبلیغ علیه نظام به ده سال حبس توام با تبعید در شهرستان رامهرمز محکوم کرد. اما دادستان با اعتراض به ملایم بودن حکم دادگاه بدوی، خواستار ارسال پرونده به دادگاه تجدید نظر شد و دادگاه تجدید نظر استان کردستان با تایید اتهام محاربه با خدا، حکم ده سال زندان را به اعدام افزایش داد. به گفته برخی حقوقدانان این رأی دادگاه تجدیدنظر نقض آشکار قوانین ایران بود. بر پایه ماده ۲۵۸ قانون آئین دادرسی کیفری محاکم تجدید نظر تنها در صورتی مجاز به تشدید حکم بدوی میباشند که حکم صادره از حداقل مجازات مقرر در قانون کمتر باشد. و در مورد فتاحیان حداقل مجازات یک سال زندان بودهاست.
پس از صدور حکم اعدام برای فتاحیان بسیاری از سازمانهای حقوق بشری از جمله دیدهبان حقوق بشر و عفو بینالملل خواستار لغو این حکم شدند. همچنین فتاحیان اعتصاب غذایی را آغاز کرد که با همراهی بسیاری از زندانیان زندان سنندج به یک اعتصای غذای دستهجمعی تبدیل شد و تعدادی از زندانیان زندانهای دیگر استانهای کردستان و آذربایجان غربی هم به این اعتصاب غذا پیوستند.اعدام فتاحیان در شرایطی در ۲۰ آبان اجرا شد که به خانوادهٔ او اجازه ملاقات با وی داده نشد و جسدش نیز به خانواده تحویل نشد. و این که ، به خانواده یک زندانی در شب آخر اجازه ملاقات داده نشود و جنازه او هم مخفیانه به خاک سپرده شود بسیار عجیب و غیر معمول است و این احتمال را مطرح میکند که وی در زندان با توجه به شرایط بد نگهداری و یا اعتصاب غذا جانش را از دست داده اشد.
نامه احسان فتاحیان در آخرین روزهای زندگی
واپسین شعاع آفتاب شبانگاهی
نشان دهنده ی راهی ست که خواهان در نوشتن آنم
خش خش برگ ها زیر قدم هایم
میگوید : بگذار تا فرو افتی
آنگاه راه آزادی را باز خواهی یافت.
هرگز از مرگ نهراسیده ام , حتی اکنون که آن را در قریب ترین فضا و صمیمانه ترین زمان , در کنار خویش حس میکنم. آن را میبویم و بازش میشناسم , چراکه آشنایی ست دیرینه به این ملت و سرزمین. نه با مرگ که با دلایل مرگ سر صحبت دارم , اکنون که " تاوان " دگردیسی یافته و به طلب حق و آزادی ترجمه اش نموده اند , آیا میتوان باکی از عاقبت و سرانجام داشت؟ " ما " ای که از سوی "آنان " به مرگ محکوم شده ایم در طلب یافتن روزنه ای به سوی یک جهان بهتر و عاری از حق کشی در تلاش بوده ایم , آیا آنان نیز به کرده ی خود واقف اند؟
در شهر کرمانشاه زندگی را آغاز کردم , آنجا که بزرگیش ورد زبان هم میهنانم است , آنجایی که مهد تمدن میهنم بوده است. قطور ذهن ام بدان سویم کشید که تبعیضی را و وضعیتی ناروا را بفهمم و از اعماق وجود درکش نمایم که گویای ستم بود , ستمی در حق من چنان فردی انسانی و در حق من چنان مجموعه ای انسانی , پیگیری چرایی ستم و رفع آن به هزاران فکرم راهبر شد , اما وااسفا که آنان چنان فضا را مسدود و حق طلبی را محجور و سرکوب کرده بودند که در داخل راهی نیافتم و ورای محدوده های تصنعی به مکانی دیگر و مامنی دیگر کوچیدم : " من پیشمرگه ی کومله شدم " , سودای یافتن خویش و هویتی که از آن محروم شده ام من را بدان سو کشاند. دور شدن از خواستگاه کودکی هرچند آزاردهنده و سخت بود اما هیچ گاه باعث انقطاع من از زادگاهم نشد. هراز گاهی به قصد تجدید دیدار و بازیابی خاطرات روانه ی خانه ی نخستین میگشتم , اما یک بار " آنان " دیدار را به کامم تلخ کردند , دستگیرم کردند و به قفسم انداختند. از همان آغاز و با پذیرایی انسان دوستانه ی دستگیر کنندگانم !! فهمیدم که همان سرنوشت تراژدیک و غمناک همراهان و رهروان این راه پررهرو به انتظار نشسته است : شکنجه , پرونده سازی , دادگاه سرسپرده و شدیدا تحت نفوذ , حکمی کاملا ناعادلانه و سیاسی , و در نهایت مرگ......
بگذارید خودمانی تر بگویم : پس از دستگیری در شهر کامیاران به تاریخ ۲۹/۴/٨۷ و پس از چند ساعت مهمان بودن در اداره ی اطلاعات آن شهر , در حالی که دستبند و چشمبندی قطور حرکت و دیدن را برایم ممنوع نموده بود , فردی که خود را معاون دادستان معرفی میکرد شروع به طرح یک سری پرسش بی ربط و مملو از اتهامات واهی نمود (لازم به ذکر است که هرگونه بازپرسی قضایی در محیطی غیر از محیط دادسرا و دادگاه طبق قانون مطلقا ممنوع است). بدین ترتیب اولین دور بازجویی های عدیده ام کلید خورد. همان شب به اداره ی اطلاعات استان کردستان در شهر سنندج منتقل شدم و سور واقعی را آنجا تجربه نمودند : سلولی کثیف با دستشویی نامطبوع و پتوهایی که احتمالا ده ها سال از ملاقاتشان با آب و پاکیزگی میگذشت! . از آن به بعد شب و روز دالان پایینی و اتاق های بازجویی با چاشنی کتک و شکنجه ی طاقت فرسا , به تسلسلی پایان ناپذیر و سه ماهه تبدیل شد. بازجویان محترم در جهت ارتقای منزلت شغلی خویش و در سودای چند پشیزی ناچیز و بی ارزش , در این سه ماه به طرح اتهاماتی عجیب و غریب میپرداختند که خود بهتر از هرکس به کذب بودن آنها ایمان داشتند. علی رغم آزمودن تمامی روش ها و در عملیاتی مسلحانه شرکت نموده بودم , اتهاماتی که در بسیار در اثبات آن کوشیدند. تنها موارد اثباتی عضویت در کومله و تبلیغ علیه نظام بود که بهترین گواه در یگانه بودن اتهامات رای دادگاه بدوی است , شعبه ی اول دادگاه انقلاب اسلامی سنندج حکم به ۱۰ سال حبس توام با تبعید به زندان رامهرمز داد. ساختار اداری و سیاسی ایران همیشه دچار آفت تمرکز گرایی بوده است اما در این یکی نمونه که به ظاهر قصد تمرکز زدایی از امر قضا را داشتند. به تازگی اختیار و صلاحیت تجدید نظر در احکام متهمین سیاسی را در بالاترین سطح حتی اعدام از دیوان عالی گرفته و به محاکم تجدید نظر استان سپرده اند , با اعتراض دادستان کامیاران به حکم بدوی و در نهایت تعجب و برخلاف قوانین موضوعه و داخلی خود ایران , شعبه ی چهارم دادگاه تجدید نظر استان کوردستان حکم ۱۰ سال زندان را به اعدام تبدیل نمود. بر پایه ی ماده ۲۵٨ قانون آیین دادرسی کیفری محاکم تجدید نظر تنها در صورتی مجاز به تشدید حکم بدوی میباشند که حکم صادره از حداقل مجازات مقرر در قانون کمتر باشد. بر طبق کیفر خواست دادستان ئ اتهام وارده _ یعنی محاربه(دشمنی با خدا) حداقل حکم در این مورد یک سال است حال خود فاصله ی ۱۰ سال توام با تبعید را با این حداقل مقایسه کنیدتا پی به غیر قانونی, غیر حقوقی و سیاسی بودن حکم اعدام ببرید.
البته ناگفته نماند که مدتی کوتاه پیش از تبدیل حکم, مجددا" از زندان مرکزی سنندج به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل و در آنجا از من خواسته شد طی یک مصاحبه ویدیوئی به اعمالی ناکرده اقرار و کلمات و جملاتی در رد افکار خویش برزبان آورم . علی رغم فشارها ی شدید, من حاضر به قبول خواسته نامشروع آنان نشدم و آنها نیز صراحتا" گفتند حکمم را به اعدام تبدیل خواهند نمود, که خیلی زود به عهد خویش وفا کردن و سرسپردگی دادگاه را به مراجع امنیتی و غیر قضایی اثبات نمودن. پس آیا انسان می تواند بر آنان خرده ای بگیرد؟!
قاضی سوگند خورده که همه جا, در هر زمان و در قبال هر فرد و موضوعی بی طرف مانده و صرفا" از دریچه ی حقوق و قانون به جهان بنگرد, که امین قاضی این سرزمین به قهقرا رفته می تواند ادعا نماید که سوگند را نشکسته و بی طرف و عادل باقی مانده است؟ به زعم بنده چنین قضاتی به تعداد انگشتان یک دست هم نمی رسند. هنگامی که کل سیستم های قضایی ایران به اشاره یک بازجوی بی دانش و عاری از هرگونه سواد حقوقی , دستور بازداشت, محاکمه, محبوس نمودن و مرگ افراد را اجرا می نماید, آیا می توان بر یک یا چند قاضی خرده پای یک استان همیشه تحت ستم و تبعیض خرده گرفت؟ آری, خانه از پای بست ویران است......
حال علی رغم این که در آخرین ملاقاتم در داخل زندان با دادستان صادر کننده کیفر خواست, وی به غیر قانونی بودن اجرای حکم در هنگامه ی اکنون اذعان داشت, اما برای دومین بار قصد اجرای حکم را دارند. نا گفته پیداست که اینچنین پافشاری کردن بر اجرای حکم به هر نحو ممکن , نتیجه ی فشارهای محافل امنیتی و سیاسی خارج از قوه ی قضائیه است . افراد عضو این محافل تنها از زاویه ی فیش حقوقی و اغراض و نیات سیاسی خویش به موضوع مرگ و زندگییک زندانی سیاسی می نگرند, برای آنان ورای اهداف غیر مشروع خویش هیچگونه " مسئله " ای قابل طرح و تصور نیست, حتی اگر اولین حق همزاد بشر یعنی حق حیات باشد. اسناد جهانی و بین المللی پیشکش, آنان حتی قوانین و الزامات داخلی خود را نیز هیچ و بیهوده می انگارند.
اما سخن آخر: اگر به گمان زور ورزان و حاکمان, مرگ من موجب حذف مسئله ای به نام مسئله کردستان خواهد شد باید گفت زهی خیال باطل . نه مردن من و نه هزاران چون من مرهمی بر این درد بی درمان نخواهد بود و چه بسا آتش آنرا شعله ورتر خواهد نمود. بی گمان " هر مرگ اشارتی است به حیاتی دیگر".
احسان فتاحیان
زندان مرکزی سنندج
۱۷/٨/۱٣٨٨
بگو میخواهم بشنوم چه بر زبانت چرخید آنگاه که صدای پا و درد به هم میآمیخت؟ میخواهم یاد بگیرم کدام شعر،، کدام سرود،، کدام آواز کدام اسم را به زبان بیاورم که زانوام نلرزد،، بگو میخواهم بدانم،، که دلم نلرزد آنگاه که به پشت سر مینگرم
..............................
نامه فرزاد کمانگر در سوگ احسان فتاحیان
هر شب ستارهیی به زمین میکشند
و این آسمان غمزده غرق ستارهها است
سلام رفیق، چهگونه تجسمت کنم؟ به کدام جرم تصورت کنم؟ جوانکی نحیف بر فراز چوبهی دار که به شکفتن غنچهی خورشید لبخند میزند؟ یا کودکی پابرهنه از رنجدیدهگان پایین شهر که میخواست مژدهی نان باشد برای سفرههای خالی از نان مردماش.
چگونه تجسمت کنم؟ نوجوانی از جنس آزار چشیدگان بالای شهر که الفبای رنج و مظلومیت، درس مکتب و مدرسه و زندگیشان است. راستی فراموش کردم، شهر من و تو پایین و بالا ندارد، چهار سوی آن رنج و درد است.
بگو رفیق بگو...
می خواهم تصورت کنم. در هیات «سیامند» که رخت عروسی به تن کرد تا به حنابندان عروس آزادی برود.
چگونه؟ چگونه تصورت کنم؟ در پوشش جوانی که راه شاهو را پیش گرفته تا از لابهلای جنگلهای سوختهی بلوط به کاروانی برسد که مقصدش سرزمین آفتاب است؟ ولی هیچکدام از اینها که جرم نیست، اما میدانم «تعلق به این خلق تلخ است و گریز از آنها نامردی»....
و تو به گریز و نامردمی کردن «نه» گفتی و سر به دار سپردی تا راست قامت بمانی.
رفیق آسوده بخواب...
که مرگ ستاره نوید بخش طلوع خورشید است و تعبیر خواب چوبهی داری که هر شب در سرزمینمان خواب مرگ میبیند، تولد کودکی است بر دامنهی زاگرس که برای عصیان و یاغی شدن به دنیا میآید.
آرام و غریبانه تنت را به خواب بسپار و با زهدان زمین بوسه ببند برای فردای رویش و رستن.
بدون لالایی مادر، بدون بدرقهی خواهر و بدون اشک پدر آرام بگیر در خاک سرزمینی که ابراهیمها، نادرها و کیومرثها را به امانت نگه داشته است.
فقط رفیق بگو... بگو میخواهم بشنوم چه بر زبانت چرخید آنگاه که صدای پا و درد به هم میآمیخت؟ میخواهم یاد بگیرم کدام شعر، کدام سرود، کدام آواز کدام اسم را به زبان بیاورم که زانوام نلرزد. بگو میخواهم بدانم، که دلم نلرزد آنگاه که به پشت سر مینگرم...
سفرت به خیر رفیق
vendredi 4 novembre 2011
توپ ها برای کی به صدا در آمدهاند؟
از همان آغاز خیزش و جنبش های اولیه در جهان عرب، مردم جهان با نگاه موشکافانه و ریزبینانه نظارهگر حرکتهای اعتراضی بودند که قرنها در اسارت اسلام و زیر یوغ شریعت و حمایت آشکار دول غربی از ارتجاعی ترین نظام ها و رژیم ها قرار داشتهاند. زنان ومردان با اراده ای راسخ و باور نکردنی تصمیم به سرنگونی حاکمان زورگو و ستمکاری کردند که قرنها مردم را در بند قیدو بندهای ارتجاعی اسیر کرده بودند. اعتراضاتی که برای همگی ما تازه و به نوعی غافلگیرانه بود .اتوریته تغییر و ابتکار عمل در این کشورها از رهایی از یوغ عقب ماندهترین دیکتاتوری ها به میادین آزادی کشیده شد. ایستادگی در مقابل حاکمان دیکتاتوری و حمایت دولتهای عربی از این دیکتاتوریها که سالهای متمادی مردم را به صلابه کشیده بودند، به امری واقع بدل گشت. طنین پر خروش امواج انسانی در خیابان های عربی که هم چون صحراهایشان خشک و بی تحرک می نمود، محروم ترین زنان را به وسوسه انداخت، رعشه لرز و خوف بر پیکر فرتوت ارتجاعی ترین رژیم ها انداخت و دول غربی را که عامل اصلی در سرپا نگهداشتن چنین رژیمهایی برای چپاول ثروت و منابع آنان بودهاند، به موقعیت ضعیفتری سوق می داد..
خیل زنانی را دیدیم که با مشتهای با اراده و امید از بیغولههای تنگ و تاریک و اندرون خانه ها به میدانهای آزادی پرتاب شدند و علیه نابرابری و ستم، سلطه و دیکتاتوری شوریدند. در خیابان ها و میادین زخمی و کشته دادند، اما عقب ننشستند، سازش نکردند و به کسانی که آنان را به درون خانه هایشان ترغیب میکردند اعتناعی نداشتند و به نظام مردسالاری و حاکمانشان نه گفتند. این زنان بودند که مشوق ادامه مستمرمبارزه برای مردان شدند و این اتحاد عمل را برای آینده روشن درحکومتی برابرخواه در تمامی آن دوران خواستار شدند . زنان تونس، یمن ، مصر،لیبی ، سوریه برعلیه نابرابری و تبعیض جنسیتی و جامعه پدرسالاری در صف اول اعتراضات قرار داشتند. ولی به نظر می رسد که پیمودن این راه پرسنگلاخ هنوز مستلزم پیکار و رنج و مشقت و ایستادگی محکم تری است. سرانجام چه و به کجا کشیده خواهد شد.
چه دردناک، بهارعربی خیلی زود به خزان پاییزی تبدیل شد.
وحشت من نه از پاییزعربی بلکه زمستان سرد و سوزناک عربی برای زنان در لیبی، تونس ، یمن ،مصر و..........، زنانی که در لحظه لحظه خیزش و جنبشهای ماههای اخیر درکشورهای عربی که رکن اصلی این حرکتها و خیزشها بوده و بی محابا در تمامی عرصه ها مهر و نشان خود را حک کرده بودند . تاریخ این مبارزات، حضور همیشگی در تحولات و حرکتهای ماههای اخیراین کشورها غیر قابل انکارناپذیر است . زنانی که در صحنه های اجتماعی و حقوقی، انسانی و جنسیتی حذف و تحقیرشده اند. با حضورو فداکاری مستمرو پیگیرانه در سقوط رژیم های دیکتاتوری نشان دادند بدون مبارزات همیشگی، مستمر و فداکاری زنان در عصرهای مختلف هیچ مبارزای بدون حضور آنان هرگز متحقق نمی شود.
تونس یکی از کشورهای اسلامی که کنواسیون رفع تمام انواع تبعیض علیه زنان را در سازمان ملل بدون هیچ قید و شرطی پذیرفته است و طبق آمارهای مشخص درصد زنان شاغل تونس غیر قابل مقایسه با کشورهای عربی است. نزدیک 23% از نمایندگان پارلمان در حکومت بن علی را زنان تشکیل میدادند ودر مرکز آموزشی 51% تا رده های عالی را به خودشان اختصاص داده بودند.72%از مشاغل در وزارت بهداری از آن زن بود.
ولی با این آمار سهم زنان در حکومت آینده به چه سرانجامی رسید در انتخابات اخیر چیزی نبود بجز اینکه دوباره حکومت اسلامی، قوانین اسلامی و شریعت بر قرار شود. با این اوصاف آینده این زنان به کجا کشیده خواهد شد؟ زنان هوشمند و برابرطلب با درک والای از آزادی که در میداین تونس با خواندن سرود های آزادی نگاه آزادیخواهان جهان را به همراه خود داشتند.
من ستاره ای هستم در میانه تاریکی
من خاری هستم در گلوی ظالم
من بادی هستم که آتش آن را گزید
من روح کسانی هستم که فراموش نمی شوم
من صدای کسانی هستم که نمی میرند
من آفریده ام از گل های آهن
با شور و شعفی بیکران
امید های تازه را برای زندگی نو
با نسیم و باران های فراوان نوید می دهم
ترانه ای که در تونس به ترانه آزادی شهرت یافت با صدای عامل مثلوثی
در آینده نامشخصی که مردان متصور شده اند زنان در کجا قرار میگیرند؟
پس از سقوط حکومت معمر قذافی و کشته شدن در هوای شادمانی، شور و شوق مردم لیبی با سخنان مصطفی عبدالجلیل رهبر شورای انتقالی لیبی به مناسبت آزادی لیبی که اظهار داشت "قوانین کشور بر اساس شریعت و دستورات قرآنی تنظیم میشود و قانون تک همسری لغو خواهد شد و به جای آن چند همسری بر قرار خواهد شد." همه آزادیخواهان و بلاخص زنان برابری طلب و آزادیخواه را شوکه کرد. آیا هزاران کشته برای بر قراری قانون چند همسری ؟ این چه اولویتی است که از فردای پیروزی مبارزه رهبران مرتجع بدان تایید میزنند؟ تاریخ بار دیگری به نوعی تکرار شوم اسارت زنان را رقم زد. تاریخ سرنوشت شوم و نکبت بار زنان ایران در 33 سال گذشته گواه درد و رنجهای ماست.......
در قرن مدرنیته و در شرایطی که بسوی جامعه آزاد جهانی گام بر میداریم زنان همچنان در برابر خواست جوامع مردسالاری که سهم شان از جامعه و اجتماع تا محیط خانواده جز ستم و رنج بی حقوقی، تبعیض، خشونت جنسی و نابرابری چیزی دیگری نبوده است. این آزار، تحقیر، خشونت و بی حرمتی هر روزه در خانواده و جامعه به انواع مختلف با قوانین ضد بشری و ارتجاعی دینی و شریعت، وادار کردن زنان و رفتن به کنج خانه ها و در نتیجه تحمیل خودسوزی و خودکشی، گسیل و فروش زنان در بازارهای جهانی و ادامه رواج تن فروشی، تبعیض های پیاپی در محیط کارموقعیت زنان را در این جامعه به عیان نشان میدهد. این چه سرنوشتی است که زنان باید همچنان در اسارت قوانین و احکام شریعت 1400 سال پیش باشند و مردان خوشحال و سر مست از این "پیروزی" گردند و این خود نشان دهنده آن است هرگونه نظر و تفکری که امروز به زنان بشود در جامعه آتی برایشان ساخته خواهد شد.
این مسئله اتفاق تازهای برای ما زنان نیست ایران، افغانستان،عراق، مصر، تونس و لیبی خود نمونه های است که زنان در این حرکتها نتوانستند به خواسته های بر حق شان برسند و قافله را به راحتی از همان اول باختند. ما باید از تاریخ سراسر ستم و تبعیض مان درس بگیریم. دیگر سکوت جایز نیست .
سکوت یعنی اسارت دوباره، زنان برده و فرمانبردار نیستند انسانند و حق حیات بشری را دارا میباشند. نباید در برابر این تحجر
سکوت اختیار کنند. صدای اعتراض باید رسا و گویا باشد اعتراضی که هم اکنون در قالب ائتلاف گروهی، وبلاگی و سازمانهای زنان بلند شده است. نشان تبعیض و خشونت علیه زنان است که یک امر جهانی است. علیه حذف عمدی زنان که امروزه امری متداول در جنبشهای اخیرشده است باید به یک مبارزه متشکل و سازمان یافته متوسل شد. در نبود تشکلهای جنبشهای اخیرکه باعث به کنار گذاشتن زنان و گرفتن دستاوردهای که در طول مبارزاتشان گرفته شده است، امری عادی دانسته و در این رابطه زنان نتوانسته اند اعتراضی نسبت به این قوانین به شکل متشکل و سازمان یافته انجام دهند.
لزوم داشتن تشکلهای مستقل مختص زنان امری الزامی و ضروری را به وضوح به ما نشان میدهد. سازمان یافتگی تشکلهای مختص زنان در مبارزات اخیر و ضرورت نهادهای زنانه را امری حیاتی در مقابل هر حرکت و اعتراضی نمایان میکند. زنان باید بطور سازمان یافته و متشکل و مستقل با طرح و مانیفیست خود حضور داشته باشند تا مردان مرتجع و لوکس شده ولی با همان تفکرات ارتجاعی به راحتی نتوانند حقوق زنان را به نادیده بگیرند. ما زنان هم هیچ گاه در مقابل آنان گذشتی نخواهیم داشت. تنها راه ادامه کاری و نیل به اهداف مشخص و رسیدن به خواسته های بر حق برای ایجاد جامعه آزاد و خالی از هرگونه تبعیض و نا برابری جنسیتی داشتن تشکلهای مستقل مختص زنانه یکی از ضرورتهای عاجل در این برهه از تاریخ میباشد. بدون در نظر گرفتن این مسئله حقوق شان به راحتی خورد میشود وبا تدوین و قانونی کردند قوانین دینی و شریعت در زندانهای نامریی گرفتار میگردند.
مهین شکرالله پور
lundi 12 septembre 2011
این جا کردستان است
خودسوزی زنان در کردستان
بسیار دردناک آن وقت که زنی مظلوم در سرزمینم به رسم اعتراض و طغیان در برابر نابرابری، ظلم و اجحافی که سیستم مردسالاری با کج اندیشی ها و کج روی های معمولش بر او روا می دارد، درمانده و عاجزانه بدن نحیفش را به شعله ی بیرحم آتش میسپارد، ناله و ضجه های جگرسوز و جانکاه دختری رنج کشیده درکنج خانه ای در گوشه ای از این دیار ، چند صباحی پس از به آتش کشیدن بدن نحیف و ضعیفش، مچاله شده، در کنج عزلت خود مرگ را به انتظار می نشیند، چه دهشتناک است تصویر زنی بی گناه که به سبب جبر فرهنگ و سنت یگانه راه اثبات معصومیتش را در خودسوزی جستجو می کند. اینجا کردستان است، در کردستان که خودسوزی عاقبتی دردناک و تلخ برای زنان و دخترانی است که به دنبال سال ها صبر و انتظار در سیاهی و تاریکی، به قصد گریز از واقعیت های ملموس و دردآور زندگی، خودکشی را برگزیده به پیشوازش می شتابند. کردستان با داشتن نرخ بالای خودکشی در افراطی ترین وجه ممکن یعنی خودسوزی چند سالی ست با معضلی مهم و چالشی عمیق دست به گریبان است، بیماری خطرناکی که رفته رفته خود را به مانند هشت پای زشت به جامعه ی کردی می نمایاند و کسی پاسخگوی آن نیست.
در این میان شایع ترین شیوه برای پایان دادن به زندگی زنان در کردستان خودسوزی است با میانگین سنی ۱۵ تا ۳۰ ساله
خودسوزی در کردستان به شیوه ای زجرآور دیده می شود. از ایلامی که بیشترین درصد خودسوزی در ایران تا اقلیم کردستانی که به گفته ی وزیر حقوق بشرش تقریباً هر روز زنی مغبون چنین دامی می شود. ابعاد فاجعه به قدری است که قابل سرپوش گذاشتن نیست و نگرانی های ناشی از آن در رسانه های جهانی بازتاب هایی انعکاس یافته به طوری که گزارش هایی تکان دهنده در این زمینه منتشر می شوند.
خوسوزی را باید در فقر فرهنگی، کم بودن سطح سواد، مهاجرت، جمعیت زیاد و ساختار نامناسب آن، فقر اقتصادی، محدودیت اجتماعی، آداب و رسوم و باورهای غلط دانست.
مهم ترین عامل این خودسوزی ها فقر فرهنگی جامعه مردسالاری که زن را به مثابه ی کالایی می بیند که مالکیتش در دستان مرد است و هیچ گاه موجودی برابر با مرد که می تواند نقشی در ساخت جامعه اش داشته باشد، قبول کند. در هزاره سوم بشر به پیشرفته ای غیرقابل باوری در عرصه ی تکنولوژی دست یافته و دستاورد اجتماعی ناشی از این پیشرفت، توسعه ی شهرنشینی به مفهوم مدرن آن است که هر فردی را با معیار انسان بودنش می سنجند و بس متأسفانه مدل جوامع فئودالی و مردسالار با ارائه ی مالکیت های سطحی آن دوران هنوز در بسیاری از مناطق کردستان به چشم می آید.
برای مبارزه با این مشکل حاد نیازی مبرم به تزریق آگاهی در میان لایه های زیرین خود دارد که سطح اندیشه و تفکر به جایی رسد که بتواند زن را به مثابه ی موجودی همسان با مرد نگرد، حق و حقوقی متساوی را به طرزی قانونی به وی اعطا نماید تا در نهایت زن نیز بتواند با شرکت سازنده تر در فعالیت های اجتماعی در صورت مواجهه با مشکلاتی عاطفی و روحی عاقلانه تصمیم بگیرد زیرا که در حقیقت خودکشی مرگ یک انسان نیست بلکه مرگ دردناک یک زندگی است.
سپرهای انسانی در مقابل جنگ و آوارگی مردم
مهین شکرالله پور فعال سیاسی و سخنگوی کمپین علیه اعدام زندانیان سیاسی کرد
سیاوش شهابی
چند هفته است که زندگی مردم بخش هایی از کردستان عراق در حملات و اقدامات ضدبشری جمهوری اسلامی و دولت ترکیه به خاک و خون کشیده شده است. هدف این جنایات ایجاد فضای رعب و میلیتاریسم و عقب راندن اعتراض و مبارزه مردم است. صحنه های دلخراش بدن های تکه پاره شده مردم، بسیاری را در جهان به خشم آورده و فی الحال در چند شهر کردستان عراق تظاهرات هایی برپا شده است. در این رابطه با مهین شکرالله پور فعال سیاسی و سخنگوی کمپین علیه اعدام زندانیان سیاسی کرد گفتگویی داشتم.
سیاوش شهابی: سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران و ارتش ترکیه طی هفتههای گذشته چندین بار در حمله به منطقه قندیل کردستان، این منطقه را بمباران کردهاند. دولت ترکیه و ایران و رسانههای نزدیک به دولتهای این دو کشور، این حملهها را واکنشی نسبت به اقدامات سیاسی، نظامی دو گروه پ.ک.ک و پژاک دانستهاند. این درحالی است که رسانههای کردی و برخی از فعالان حقوق بشر از حمله به مناطق مسکونی و بیدفاع نام برده و اسنادی را منتشر کردهاند که از سوی این دولتها رد شده است. لطفا در این مورد بیشتر توضیح دهید.
مهین شکرالله پور: کردستان عراق یکی از مناطقی است که همیشه مورد توجه حکومتهای ایران، ترکیه، سوریه و نیز دولتهای اروپا و آمریکا بوده است که موقعیتی استراتژیک را داراست. حدود ۱۰ درصد ذخایر نفتی و ۲/۲ درصد ذخایر گاز جهانی در عراق قرار دارد. که حدود ۵۰٪ منابع نفتی عراق در مناطق کردنشین انباشته شده است. در ضمن ۵۰٪ از کل منابع گازی عراق نیز در این منطقه قرار دارد. یعنی حدود نیمی از ذخایر نفت و گاز عراق در کردستان عراق واقع قرار دارد و این در حالیست که ۱۷٪ مساحت این کشور را شامل میشود، شاهرگهای حیاتی نفت عراق هم از کردستان میگذرد و این جایگاه استراتژیکی به کردستان عراق در خاورمیانه داده است. که بر خلاف دیگر مناطق کردنشین سایر کشورهای همجوار است. سرزمینی غنی کوهستانی که از سلسله کوههای زاگرس در کردستان ایران تا مناطق کوهستانی ترکیه کشیده شده است. کردستان عراق دارای دشتهای حاصلخیز است. از نظر ترانزیت هم قابل تامل میباشد.
حکومت اسلامی برای اولین بار نیست که به مرزهای کردستان ایران و عراق یورش میبرد که در این رابطه ید طولانی دارد. با قیام تاریخی مردم کردستان عراق در بهار ۱۹۹۱ که بیرون راندن بعث را در این منطقه بدنبال داشت، جمهوری اسلامی و ترکیه به ویژه به هراس افتادهاند و با دسیسه و اقدامات پنهان و آشکار در صدد توقف و زدودن تاثیرات آزادی کردستان در کردستانهای ایران و ترکیه بودهاند. جمهوری اسلامی در طی سالهای گذشته به تناوب هر بار به بهانهای کردستان را مورد حملات توپهای دور بر خود قرار داده است و نیز چندین بار نیروهایش را به درون خاک کردستان عراق، به بهانه مبارزه با سازمانهای اپوزیسیون کرد مستقر در کردستان عراق گسیل داده است. اما به نظر میرسد این بار از تهاجمات نسبت به گذشته با توجه به ادوات نظامی و گسیل نیروهای به مقیاس وسیع تر هدف بزرگتری دارد، درنتیجهی تهاجمات وحشیانه و غیرانسانی سرکوبگرانهی حکومت اسلامی به کردستان این مردم ستم دیده محروم کرد منطقه هستند که آواره و خانه خراب کردهاند.
این بار رژِیم با همه توان و نیرو با سلاحهای سنگین و سبک، توپ و تانک به مرزهای کردستان یورش برده و حتی از بمباران روستاهای مرزی کردستان عراق هم ابایی نداشته است. در این مدت صدها نفر از مردم روستاهای منطقه قندیل را توپ باران و آواره کرده است و در بین میان چندین نفر از روستاییان بر اثر حملات توپخانهای کشته شدهاند. که کودکان کرد هم در این بین جانشان را بر اثر این حملات از دست دادند محمد زرار ۱۳ ساله از جمله کودکان بودهاند. این حملات ظاهرا به بهانه سرکوب چریکهای سازمان حيات آزاد کردستان – پژاک است. اما نظام حاکم طرح و نقشه بزرگی را در این لشکرکشی دنبال می کند.
مقابله با «پژاک» و اعلام جنگی تمام عیار در این منطقه رژیم اهداف بزرگ و چند گانهای را دنبال کند.
جلوگیری از مبارزات مردم ایران، رضایت و جلب ناسیونالیست افراطی ایرانی، به بهانه به خطر افتادن تمامیت ارضی کشور و خطر تجزیه طلبان کرد.
راه انداختن جنگی که تداعی جنگ ویرانگر ایران عراق برای به کج راه بردن وضعیت فلاکتبار ایران کنونی و منحرف کردن مردم از شرایط اسفبار معیشتی شان میباشد.
گسیل نیرو به منطقه به بهانه پژاک و پ کاکا، اهدافی چون نابودی کل اپوزیسیون کرد را در کردستان عراق در سر دارد. و باید گفت که تهاجم اینبار رژیم اسلامی بی ارتباط با تحولات سوریته نیست. جمهوری اسلامی در تلاش است تا ترکیه را مجددا به جنگی دیگر با پ ک ک بکشاند تا هم رشد مبارزات مدنی را در کردستان عراق که اشکارا تغمیق یافته است، سد کند و هم ترکیه را درگیر سازد تا به خیال خود این کشور را از دخالت به ضرر رژیم سوریه در کشور بازدارد.
در ۱۰ روزه اخیر هم رژیم ترکیه در سرکوب کردستان عراق با حکومت اسلامی هم آهنگ شده است. در این حملات هوایی در چند روزه اخیر منجر به کشته شدن خانواده ۷ نفری از کودکان و زنان کرد شد. در یکشنبه گذشته بر اثر حملات هوایی رژیم ترکیه یک خودرو غیرنظامی در اطراف "سنگسر" نزدیک شهر قلعه دیزه کردستان عراق هفت عضو یک خانواده کشته شدند. سه تن از کشته شدگان کودک بودند.
مهین شکرالله پور: کردستان عراق یکی از مناطقی است که همیشه مورد توجه حکومتهای ایران، ترکیه، سوریه و نیز دولتهای اروپا و آمریکا بوده است که موقعیتی استراتژیک را داراست. حدود ۱۰ درصد ذخایر نفتی و ۲/۲ درصد ذخایر گاز جهانی در عراق قرار دارد. که حدود ۵۰٪ منابع نفتی عراق در مناطق کردنشین انباشته شده است. در ضمن ۵۰٪ از کل منابع گازی عراق نیز در این منطقه قرار دارد. یعنی حدود نیمی از ذخایر نفت و گاز عراق در کردستان عراق واقع قرار دارد و این در حالیست که ۱۷٪ مساحت این کشور را شامل میشود، شاهرگهای حیاتی نفت عراق هم از کردستان میگذرد و این جایگاه استراتژیکی به کردستان عراق در خاورمیانه داده است. که بر خلاف دیگر مناطق کردنشین سایر کشورهای همجوار است. سرزمینی غنی کوهستانی که از سلسله کوههای زاگرس در کردستان ایران تا مناطق کوهستانی ترکیه کشیده شده است. کردستان عراق دارای دشتهای حاصلخیز است. از نظر ترانزیت هم قابل تامل میباشد.
حکومت اسلامی برای اولین بار نیست که به مرزهای کردستان ایران و عراق یورش میبرد که در این رابطه ید طولانی دارد. با قیام تاریخی مردم کردستان عراق در بهار ۱۹۹۱ که بیرون راندن بعث را در این منطقه بدنبال داشت، جمهوری اسلامی و ترکیه به ویژه به هراس افتادهاند و با دسیسه و اقدامات پنهان و آشکار در صدد توقف و زدودن تاثیرات آزادی کردستان در کردستانهای ایران و ترکیه بودهاند. جمهوری اسلامی در طی سالهای گذشته به تناوب هر بار به بهانهای کردستان را مورد حملات توپهای دور بر خود قرار داده است و نیز چندین بار نیروهایش را به درون خاک کردستان عراق، به بهانه مبارزه با سازمانهای اپوزیسیون کرد مستقر در کردستان عراق گسیل داده است. اما به نظر میرسد این بار از تهاجمات نسبت به گذشته با توجه به ادوات نظامی و گسیل نیروهای به مقیاس وسیع تر هدف بزرگتری دارد، درنتیجهی تهاجمات وحشیانه و غیرانسانی سرکوبگرانهی حکومت اسلامی به کردستان این مردم ستم دیده محروم کرد منطقه هستند که آواره و خانه خراب کردهاند.
این بار رژِیم با همه توان و نیرو با سلاحهای سنگین و سبک، توپ و تانک به مرزهای کردستان یورش برده و حتی از بمباران روستاهای مرزی کردستان عراق هم ابایی نداشته است. در این مدت صدها نفر از مردم روستاهای منطقه قندیل را توپ باران و آواره کرده است و در بین میان چندین نفر از روستاییان بر اثر حملات توپخانهای کشته شدهاند. که کودکان کرد هم در این بین جانشان را بر اثر این حملات از دست دادند محمد زرار ۱۳ ساله از جمله کودکان بودهاند. این حملات ظاهرا به بهانه سرکوب چریکهای سازمان حيات آزاد کردستان – پژاک است. اما نظام حاکم طرح و نقشه بزرگی را در این لشکرکشی دنبال می کند.
مقابله با «پژاک» و اعلام جنگی تمام عیار در این منطقه رژیم اهداف بزرگ و چند گانهای را دنبال کند.
جلوگیری از مبارزات مردم ایران، رضایت و جلب ناسیونالیست افراطی ایرانی، به بهانه به خطر افتادن تمامیت ارضی کشور و خطر تجزیه طلبان کرد.
راه انداختن جنگی که تداعی جنگ ویرانگر ایران عراق برای به کج راه بردن وضعیت فلاکتبار ایران کنونی و منحرف کردن مردم از شرایط اسفبار معیشتی شان میباشد.
گسیل نیرو به منطقه به بهانه پژاک و پ کاکا، اهدافی چون نابودی کل اپوزیسیون کرد را در کردستان عراق در سر دارد. و باید گفت که تهاجم اینبار رژیم اسلامی بی ارتباط با تحولات سوریته نیست. جمهوری اسلامی در تلاش است تا ترکیه را مجددا به جنگی دیگر با پ ک ک بکشاند تا هم رشد مبارزات مدنی را در کردستان عراق که اشکارا تغمیق یافته است، سد کند و هم ترکیه را درگیر سازد تا به خیال خود این کشور را از دخالت به ضرر رژیم سوریه در کشور بازدارد.
در ۱۰ روزه اخیر هم رژیم ترکیه در سرکوب کردستان عراق با حکومت اسلامی هم آهنگ شده است. در این حملات هوایی در چند روزه اخیر منجر به کشته شدن خانواده ۷ نفری از کودکان و زنان کرد شد. در یکشنبه گذشته بر اثر حملات هوایی رژیم ترکیه یک خودرو غیرنظامی در اطراف "سنگسر" نزدیک شهر قلعه دیزه کردستان عراق هفت عضو یک خانواده کشته شدند. سه تن از کشته شدگان کودک بودند.
(سپرهای انسانی در مناطق مرزی کردستان عراق و ترکیه در مقابل جنگ افروزیهای جمهوری اسلامی و ترکیه)
که این حملات به مناطق مرزی اقلیم کردستان از طرف مقامات محکوم شده است. محمود عثمان عضو ائتلاف کردستان در مجلس عراق اعلام کرد ارتش ترکیه با هماهنگی آمریکاییها حملات هوایی خود را بر علیه کردستان انجام میدهند این در حالیست که هیچ پرواز هوایی بدون اجازه آمریکاییها در حریم هوایی کردستان مقدور نیست.
سیاوش شهابی: وضعیت فعلی مردم ساکن در این مناطق به لحاظ وضعیت سکونت و معیشت چگونه است؟ در واقع وضعیت کنونی مناطق تحت حملات و کلا شرایط حاکم بر این مناطق در طول نزدیک به این دوماه چگونه بوده است؟
مهین شکرالله پور: در ادامه رشته کوههای زاگروس به منطقهای که دارای کوهستانهای سر به فلک کشیده و صعبالعبور میباشد میرسیم به نام افسانهای قندیل. که در میان این کشور ایران، ترکیه و عراق میباشد. (چیزی شبیه رشته کوههای آلپ) این حکومتها هیچگاه نتوانستهاند آن را فتح کنند و در میان کردها به دژ تسخیر ناپذیر شهرت دارد. مردم ساکن قندیل عمدتا از روستاییان فقیر و زحمتکشی تشکیل شده است که از راه دامداری امرار معاش میکنند. در طول نزدیک به دو ماه از حملات حکومت ایران و اکنون در مدت اخیر با حملات هوایی جنگندهای نظامی ارتش ترکیه تعدادی از روستاهای منطقه پشدر، سوران و مناطقی دیگر خانه و کاشانه خود را ترک کرده و تاکنون تعداد زیادی از مردم این مناطق کشته و زخمی و آواره شده است و خسارتهای مالی بسیاری بر آنها وارد شده است. در نتیجه این حملات تاکنون ۳۵ روستا ناچار به ترک محل سکونت خود شدهاند. در روز ۳۰ مرداد ماه در منطقه سنگسر نزدیک شهر قلعه دیزه یک خانواده ۷ نفری که سه تن از کشته شدهگان کودک بودند مورد حمله راکدهای جنگنده ارتش ترکیه قرار گرفتند که هر ۷ نفر جانشان را از دست دادند. در میان آسیب دیدگان اصلی جنگ مردم بی دفاع و ستم دیده کرد هستند که گوشت دم توپها و راکتهای رژیمهای جنگ طلب ایران و ترکیه شدهاند. در حالی هدف را نیروهای مسلح کرد بیان شده است. این نیروها پارتیزان و چریک هستند و ممکن نیست خودشان را درگیر نبردهای جبههای کنند. در میان فقط مردمی دفاع کرد آواره و کشته میشوند. اگر هدف چریکهای پژاک است که آنها در ارتفاعات قندیل هستند ولی مردمی که آواره و بیخانه شدهاند در دامنههای قندیل اسکان دارند. دامنههای قندیل مداوما مورد حملات توپهای جمهوری اسلامی میباشند و هدف رژیم خالی کردند این منطقه از مردم آن است حتی به قیمت نابودی طبیعت منطقه و ساکنان آن است و این روند تاکنون همچنان ادامه داشته است.
سیاوش شهابی: کودکان اولین قربانیان حملات نظامی هستند. در حال حاضر با توجه به فصل گرما، وضعیت افراد زیر ۱۸ سال در این مناطق چگونه است؟ وضعیت بهداشت، پوشاک و کلا دسترسی به امکانات اولیه زندگی برای کودکان در چه سطحی است؟
مهین شکرالله پور: با توجه به شرایط اقلیم کردستان (عراق) آب و هوایی گرم در منطقه آوارگی و بیخانه مانی مردم کرد و ساکنان در مناطق کوهستانی یا در چادرها بر سر میبرند و یا در مناطق کوهستانی به غارها پناه بردهاند و امکان دسترسی به همه آوارگان نیست. وضعیت نامناسب و شرایط کوهستانی منطقه نبودن امکانات اولیه زندگی از نظر بهداشتی و خوراک و پوشاک مردم را در مضیقه نگاه داشته است. اگر چه با همت فعالین کردستان و مردم کرد مقداری کمکهای مردمی به آن رسیده است. این در شرایطی است که وضع آوارگان در نازلترین موقعیت قرار دارد. در این شرایط اولین کسانی که ضربه پذیراند کودکانند. کودکان نخستین قربانیان جنگها و حملات نظامی بوده و هستند. در این سالها که قندیل مورد هجوم رژیمهای ایران و ترکیه بوده بارها شاهد آوارگی و در بدری این ملت ستمدیده کرد بودیم. عدم حمایت جوامع حقوق بشری و سکوتشان حمایتهای چندانی را رو در بر نداشته است. این سکوت کماکان در برابر اینهمه کشتار و جنایت ادامه دارد.
سیاوش شهابی: به فراخوان فعالین مدنی حرکت وسیعی آغاز شده که طی آن گروههای مختلف مردمی جهت ایجاد سپرهای انسانی به سمت مناطقی از قندیل رفتهاند. در این مورد بیشتر توضیح میدهید؟ مادران صلح که سردمدار این حرکتند، چه کسانی هستند؟
مهین شکرالله پور: مادران صلح ترکیه که ۱۳ سال از فعالیتشان میگذرد. در جنگ سی ساله اخیر این مادران رنجهای فراوانی را تحمل کردهاند و نظارگر تخلیه هزاران روستای کردستان و کشتارهای پی در پی مردم سرزمینشان بودهاند، اما علی رغم همه اینها زنان کرد همچنان به فعالیتهایشان ادامه میدهند. مادران صلح تشکلی از مادارنی است بر علیه جنگ سی ساله اخیر در کردستان بوجود آمده است و شعارشان (نه جوانان، سلاحها را به خاک بسپاریم). در بسیاری از شهرهای کردستان ترکیه مادران کردی که به واسطه جنگ سی ساله اخیر در کردستان، عزیزانشان را از دست دادهاند و علارغم درد و رنجهای فراوانی که در این مدت کشیدهاند. تا رسیدن به صلح به مبارزات خود ادامه داد. همیشه در همه صحنهها برای رسیدن به صلح حضور داشتهاند. البته در این میان هم مادرانی صلح کردستان ایران هم وجود دارند با همان اهداف و برای رسیدن به صلح در منطقه تلاش میکنند. حضور مادران صلح در نواحی مرزی از ده روز پیش آغاز شده و کماکان ادامه دارد. آنان از مرزها عبور کرده و در را در نوار مرزی خود را سپر انسانی کردهاند و خواستار پایان یافتن جنگ شدهاند.
(تجمعات شبانه مردم در مناطق مرزی)
سیاوش شهابی: طبق اخبار منتشر شده پلیس ترکیه برخی مواقع مسیر را به روی تظاهر کنندگان بسته و در یک مورد برخورد خشنی نیز با مردم داشته که این درگیری منجر به قتل یک نفر و زخمی شدن تعداد زیادی شده است. موضوع چه بوده؟
مهین شکرالله پور: همراهی مردم مدنی و صلح طلب کرد با مادران صلح برای اتمام جنگ ویرانگر در همه مناطقی که جنگ در جریان دارد مشهود است. در این میان هزاران نفر از مردم برای جلوگیری از جنگ سپری انسانی تشکیل دادهاند. که به منظور پایان دادن به جنگ است. در این مدت حضور سپرهای انسانی برای پایان دادن جنگ در جای جای منطقه چه از طرف کردستان ترکیه و چه از طرف کردستان عراق کاملا نمایان است، اما نیروهای نظامی ترکیه علیه نارضایتی مدنی سپرهای انسانی به خشونت متوسل شده که در این میان بسیاری مردم کرد زخمی و عضو شورای شهر وان "یلدرم آیهان" از حزب صلح و دمکراسی که توسط گلوله گاز اشک آور در درگیری با پلیس با سپر انسانی در نقاط مرزی به شدت زخمی شده و سپس جانش را قبل از رسیدن به بیمارستان از دست داد. سپرهای انسانی فقط و فقط مسئلهای را روشن و عیان میکند. کردها خواهان جنگ نیستند و خواستار صلح و دوستی و آرامش هستند. مسئله کردستان راه حلش جنگ و کشتار نیست ولی این مسئله برای حکومتهای منطقه خوشایند نیست و برای منزوی کردن کردها از این مسئله استفاده کردهاند و میخواهند کردها را جنگ طلب نشان دهند.
سیاوش شهابی: به نظر شما تداوم حملات نظامی به مناطق مرزی مخصوصا با نزدیک بودن فصل سرما، چه پیامدهای انسانی در این مناطق در پی خواهد داشت؟
مهین شکرالله پور: مسئله کاملا مشهود و عیان است جنگ در هر زمانی به جز ویرانی و نابودی حرفی برای گفتن ندارد و در این میان مدنی و غیر نظامی طمعه آن خواهند شد. با وجود شرایط جغرافیایی و اقلیمی کردستان و منطقه کوهستانی این روند خطرات و پیامدهای جبران ناپدیری را در پی خواهد داشت که غیر قابل جبران است. اگر با همین منوال که میگذرد ادامه پیدا کند امکان یک فاجعه انسانی اجتناب ناپذیر است.
در شرایطی که همه برای مردم سومالی و مسائل رخ داشته در منطقه آه و فغان سر میدهند در همین نزدیکی انسانهای هستند که احتیاج به کمک و پشتیبانی دارند و ما فعالین حقوق بشری و همه سازمانها وجوامع دمکرات چشممان را بسته و صدای مردم زجر کشیده را نمیشنویم این یک فاجعه است در هزاره سوم!!
باید به کمک مردم دردمند بشتابیم تا نظارگر فاجعه دیگری نباشیم.
مهین شکرالله پور: همراهی مردم مدنی و صلح طلب کرد با مادران صلح برای اتمام جنگ ویرانگر در همه مناطقی که جنگ در جریان دارد مشهود است. در این میان هزاران نفر از مردم برای جلوگیری از جنگ سپری انسانی تشکیل دادهاند. که به منظور پایان دادن به جنگ است. در این مدت حضور سپرهای انسانی برای پایان دادن جنگ در جای جای منطقه چه از طرف کردستان ترکیه و چه از طرف کردستان عراق کاملا نمایان است، اما نیروهای نظامی ترکیه علیه نارضایتی مدنی سپرهای انسانی به خشونت متوسل شده که در این میان بسیاری مردم کرد زخمی و عضو شورای شهر وان "یلدرم آیهان" از حزب صلح و دمکراسی که توسط گلوله گاز اشک آور در درگیری با پلیس با سپر انسانی در نقاط مرزی به شدت زخمی شده و سپس جانش را قبل از رسیدن به بیمارستان از دست داد. سپرهای انسانی فقط و فقط مسئلهای را روشن و عیان میکند. کردها خواهان جنگ نیستند و خواستار صلح و دوستی و آرامش هستند. مسئله کردستان راه حلش جنگ و کشتار نیست ولی این مسئله برای حکومتهای منطقه خوشایند نیست و برای منزوی کردن کردها از این مسئله استفاده کردهاند و میخواهند کردها را جنگ طلب نشان دهند.
سیاوش شهابی: به نظر شما تداوم حملات نظامی به مناطق مرزی مخصوصا با نزدیک بودن فصل سرما، چه پیامدهای انسانی در این مناطق در پی خواهد داشت؟
مهین شکرالله پور: مسئله کاملا مشهود و عیان است جنگ در هر زمانی به جز ویرانی و نابودی حرفی برای گفتن ندارد و در این میان مدنی و غیر نظامی طمعه آن خواهند شد. با وجود شرایط جغرافیایی و اقلیمی کردستان و منطقه کوهستانی این روند خطرات و پیامدهای جبران ناپدیری را در پی خواهد داشت که غیر قابل جبران است. اگر با همین منوال که میگذرد ادامه پیدا کند امکان یک فاجعه انسانی اجتناب ناپذیر است.
در شرایطی که همه برای مردم سومالی و مسائل رخ داشته در منطقه آه و فغان سر میدهند در همین نزدیکی انسانهای هستند که احتیاج به کمک و پشتیبانی دارند و ما فعالین حقوق بشری و همه سازمانها وجوامع دمکرات چشممان را بسته و صدای مردم زجر کشیده را نمیشنویم این یک فاجعه است در هزاره سوم!!
باید به کمک مردم دردمند بشتابیم تا نظارگر فاجعه دیگری نباشیم.
samedi 22 janvier 2011
بیانیه ستاد مرکزی کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی در مورد فشار علیه کردستان
16 زندانی سیاسی و مدنی محکوم به اعدام ، مصادره اموال ، اذیت و آزار خانواده های زندانیان سیاسی و مدنی کرد
نهادهای حقوق بشر، مجامع جهانی، نیروهای مترقی و آزادیخواه ، مردم متمدن و شریف ایران و مردم مبارز و دموکراسی طلب خلق کرد
دستگاه سرکوب نظام اسلامی ایران در حرکت نو و برای سرپوش گذاشتن و نفس گیر این نظام پوسیده ، باز هم در کردستان بیدار و مقاوم شروع به سرکوب نموده است
همکنون جان 16 زندانی سیاسی و مدنی کرد در خطر اعدام میباشد.
بنا بر گزارشات موثق و رسیده ، رژیم جمهوری اسلامی با صدور حکم های تازه اعدام و فشار بر زندانیان سیاسی و مدنی کرد و پلومب اموال آنان و آزار و اذیت خانواده های آنها، سرکوب را تجدید نموده است و میخواهد از این رهگذرمردم را به سکوت و جنبش را به عقب باز گرداند و ایران را به قبرستان آرام تبدیل نماید .
در طی چند روز گذشته پس از اعدام فعال سیاسی کرد حسین خضری، خبرهای مبنی بر خطر اجرای حکم اعدام چند تن دیگر از زندانیان سیاسی و مدنی کرد که از جمله آنها زینب جلالیان ، شیرکو معارفی و جمعی دیگر از این زندانیان که هر لحظه امکان اعدامشان وجود دارد.
بنا به آخرین خبر موثقی که به ستاد مرکزی کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی رسیده ، زینب جلالیان ، شیرکو معارفی در خطر جدی اجرای حکم اعدام قرار دارند. با وضعیتی که هست، احتمال همه چیز وجود دارد ، شیرکو معارفی بارها از سوی مقامات امنیتی استان کردستان تهدید به اجرای حکم اعدام شده است.
کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی همواره تلاش خود را برای رساندن اخبار موثق و افشای دروغ پراکنی در مورد اخبار نادرست از زندانیان و لغو حکم اعدام آنها( افشای دروغ بودن لغو حکم اعدام حبیب لطیفی و شیرکو معارفی ) و به بدور از منفعت رسانه ی و تنها خدمت به زندانیان سیاسی و مدنی کار و فعالیت انجام داده است.
لذا ما به عنوان کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی از کلیه نهادهای فوق و مجامع بین امللی خواهان مداخله موثر و فعال و فوری هستیم زیرا جان ، مال و امنیت زندانیان سیاسی و مدنی کرد در خطر جدی میباشد. و همان گونه که روز به روز بر آمار فعالین کرد محکوم به اعدام افزوده میشود و دستگاه قضایی و امنیتی رژیم جمهوری اسلامی در پی اعدام یکایک این فعالین میباشد بر این اساس مداخه موثر و حمایت تمامی انسانهای آزاده و مجامع بین المللی در مقطع حساس كنوني از زندانيان سياسي ومدني كرد ،مانع از وقوع هر فاجعه وتراژدي دیگری میباشد .
Inscription à :
Articles (Atom)